Model osobowości „Big 5” a gust muzyczny

Czytam ostatnio dużo o osobowości i temperamencie (do egzaminu z Różnic Indywidualnych 😱) i przypadkiem wpadłem na świeżutkie badanie zestawiające cechy osobowości modelu „Big 5″… z gustem muzycznym.
 
Oczywiście ma ono swoje niedociągnięcia metodologiczne, ale wytycza kilka kierunków wartych dalszego zgłębienia. No to jedziem:
 
🔸Openness (Otwartość na doświadczenia) – osoby o wysokiej otwartości na doświadczenia preferowały muzykę o złożonej strukturze
🔸Conscientious (Sumienność) – wyniki na skali sumienności jako jedyne nie dały żadnych ciekawych wniosków czy predykcji
🔸Extraversion (Ekstrawersja) – ekstrawertycy, co może się wydawać zaskakujące, preferowali muzykę raczej spokojną, nie przekombinowaną w formie, akustyczną
🔸Neuroticism (Neurotyzm) – neurotycy ocenili większość prezentowanych kawałków jako słabe…
🔸Agreeableness (Ugodowość) – …a osoby o wysokiej ugodowości większość jako fajne
 
Wiadomo, że największa frajda to odnieść te odkrycia do siebie i zobaczyć czy się zgadza 😉 ;] Więc muszę przyznać, że nawet się zgadza (choć nie zapominam o Efekcie Barnuma :D), szczególnie jeśli chodzi o niski neurotyzm i wysoką/średnią ugodowość i otwartość na doświadczenia. Poza nu-metalem lubię chyba każdy gatunek muzyki, a połamańce jak math rock czy IDM w szczególności 🙂 Ciężko mi natomiast cokolwiek powiedzieć odnośnie ekstrawersji bo na tej skali mam wynik przeciętny. Sumienność też przeciętna, ale tu i tak badanie nic ciekawego nie pokazało ¯\_(ツ)_/¯
 
 

Link do oryginalnego badania: http://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/0956797618761659

Źródło obrazka w nagłówku: By Anna Tunikova for peats.de and wikipedia [CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0)], via Wikimedia Commons

Code Review – dlaczego tak trudno o dyscyplinę?

Jest wiele powodów, dla których utrzymanie dyscypliny i regularność przeprowadzania inspekcji kodu nie jest zadaniem łatwym. W tym krótkim wpisie chciałem przyjrzeć się bliżej jednemu, ale za to takiemu, którego miałem okazję doświadczyć z trzech różnych perspektyw.

Czytaj dalej Code Review – dlaczego tak trudno o dyscyplinę?

R. I. P. Mike Beedle

To będzie krótki i smutny wpis. Mike Beedle, jeden z sygnatariuszy Agile Manifesto i współautor najważniejszej książki o Scrumie został zamordowany 23 marca 🙁

„Agile Software Development with Scrum” jest pełna odniesień do filozofii nauki (Kuhn), ewolucjonizmu (Dennett) czy teorii złożoności (Holland). Mike Beedle był gorącym zwolennikiem poglądu, że przejście z podejścia zdefiniowanego (Waterfall) na podejście zwinne, empiryczne (Scrum) spełnia kryteria rewolucji naukowej i zmiany paradygmatu w rozumieniu przedstawionym przez Thomasa Kuhna w książce „Struktura rewolucji naukowych”.

Śmierć Mike’a to ogromna strata dla społeczności 🙁

Poniżej link do zbiórki ze wsparciem dla rodziny: https://www.gofundme.com/mikebeedlesupport?lipi=urn%3Ali%3Apage%3Ad_flagship3_feed%3B48aBFqgbSU6sjXR7EKT%2Fdg%3D%3D

Stack Overflow Developer Survey 2018 okiem Scrum Mastera

Ósmy rok z rzędu Stack Overflow publikuje wyniki ankiety przeprowadzonej wśród członków społeczności. Poniżej mój subiektywny wybór pięciu najciekawszych spostrzeżeń z perspektywy Scrum Mastera.

Czytaj dalej Stack Overflow Developer Survey 2018 okiem Scrum Mastera

Ochrzan mobilizuje. Pochwały demotywują. Homeopatia działa.

Ochrzan mobilizuje

„Grubiorze mieli fatalny Sprint. Nie dostarczyli praktycznie nic. Velocity = 3. Porażka. Ale wystarczyło, że konkretnie ich ochrzaniłem i nastraszyłem, żeby w kolejnym Sprincie było już ok. Myślę teraz, żeby dawać im lekki, ale regularny ochrzan co Sprint.”

Rafał (44 l.), Product Owner w zespole „Grubiorze”

Czytaj dalej Ochrzan mobilizuje. Pochwały demotywują. Homeopatia działa.

Cone of uncertainty

Cone of uncertainty (czyli rożek/stożek/lejek niepewności) w większości publikacji związanych z zarządzeniem projektami definiuje się jako krzywą obrazującą następującą obserwację: „to jak dużo będzie kosztował projekt, jesteśmy w stanie tym dokładniej oszacować, im na dalszym etapie realizacji tego projektu jesteśmy”. A zatem, na początku rozrzut szacunków jest ogromny i maleje aż do osiągnięcia (teoretycznie) pełnej dokładności na końcu projektu. Szeroki na początku lejek niepewności zwęża się do zera wraz z upływem czasu.

Cone of uncertainty
źródło: http://www.agilenutshell.com/cone_of_uncertainty

 

Istnieje jednak druga definicja (nie druga interpretacja tego samego zjawiska), mniej znana, choć mi osobiście bliższa, mówiąca, że z perspektywy teraźniejszości im dalej chcemy zerkać w przyszłość, z tym większą niepewnością musimy się mierzyć, przede wszystkim, jeśli chodzi o to, co w ogóle będziemy robić. Tym razem, wąski na początku stożek niepewności rozszerza się wraz z okienkiem czasowym, stanowiącym granicę tego jak daleko w przyszłość sięgamy w naszych przewidywaniach.

Cone of uncertainty

W tym krótkim wpisie chciałbym odrobinę bliżej przyjrzeć się obu definicjom, podkreślając jeszcze raz, że nie do końca są to konkurujące interpretacje tego samego zjawiska, a raczej dwie różne obserwacje.

Czytaj dalej Cone of uncertainty

Nexus Guide 2018 – zmiany okiem młodego Scrum Mastera

Częstym zarzutem w stronę twórców Scruma jest to, że promując wartości płynące z częstej inspekcji i adaptacji, sami nie stosują się do swoich zaleceń i zmiany do frameworka wprowadzane są bardzo rzadko. Faktycznie przez pewien czas można było odnieść takie wrażenie, ale ostatnio pod wpływem ożywionych dyskusji na stronie Scrum Guide – User Voice, dostaliśmy uaktualnienie Scrum Guide’a (listopad 2017), a kilka dni temu Nexus Guide’a, czyli przewodnika po tym, jak skalować Scruma na 3 do 9 zespołów pracujących nad jednym produktem. O zmianach do Nexus Guide kilka słów poniżej.

Czytaj dalej Nexus Guide 2018 – zmiany okiem młodego Scrum Mastera

Memiczny Planning Poker

Z lekką obsuwą, ale są – memiczne karty do estymacji zadań metodą Planning Poker ®.

Karty warto wydrukować na twardszym papierze, w formacie większym od A4 (np. B4), koniecznie na drukarce dobrze radzącej sobie z dokładnym wydrukiem dwustronnym (inaczej brzegi kart z przodu i z tyłu nie będą się pokrywać).

PDF do druku: Planning-Poker-Memes.pdf

Przód:

Czytaj dalej Memiczny Planning Poker

„Labirynty Scruma” – recenzja

Książek o Scrumie autorstwa polskich ekspertów, znających polski rynek i jego specyfikę jest dosłownie kilka (a szkoda, bo to nie tylko moja subiektywna obserwacja, że w Polsce naprawdę dużo się dzieje, jeśli chodzi o zwinne podejście do rozwoju oprogramowania). Kilka miesięcy temu nasza rodzima oferta powiększyła się o „Labirynty Scruma”, książkę autorstwa Jacka Wieczorka, Agile Coacha i wieloletniego praktyka metod zwinnych.

Czytaj dalej „Labirynty Scruma” – recenzja

Można modyfikować Scruma. Ale czy warto? Recenzja książki „Successful ScrumButt”.

Książka, która już w tytule sygnalizuje czytelnikowi, że będzie opisywać jak naginać Scruma, powinna być ciekawą lekturą przede wszystkim dla Scrum Masterów, których jednym z głównych obowiązków jest stanie na straży integralności frameworka. Ja natomiast chciałbym skorzystać z okazji i skierować tę krótką recenzję również do osób, którym Scrum jawi się jako nadmiernie preskryptywny, narzucający zespołom masę sztywnych procedur i szczegółowych reguł. Jest to mit, z którym warto konsekwentnie walczyć.

Czytaj dalej Można modyfikować Scruma. Ale czy warto? Recenzja książki „Successful ScrumButt”.